Pasqyra e Çmimeve, transparencë për konsumatorin, por a mjafton për konkurrencën reale?

Më 12 tetor 2026, Shqipëria vuri në funksion platformën “Pasqyra e Çmimeve”, me synimin për t’u dhënë konsumatorëve informacion të krahasueshëm mbi çmimet e produkteve bazë. Sipas metodologjisë së publikuar në platformë, monitorimi përfshin pesë zinxhirë tregtarë, 155 pika shitjeje, 15 qytete, 238 artikuj dhe 13 kategori produktesh. Çmimet raportohen nga tregtarët, ndërsa Ministria e Ekonomisë dhe Inovacionit deklaron se i verifikon të dhënat përpara publikimit.

Nisma është një hap drejt përmirësimit të informacionit të konsumatorit. Megjithatë, transparenca nuk është e barabartë me uljen e qëndrueshme të çmimeve dhe as me përmirësimin automatik të konkurrencës. Efekti i saj varet nga saktësia dhe përditësimi i të dhënave, numri i operatorëve pjesëmarrës, mundësia reale e konsumatorëve për të ndryshuar vendin e blerjes dhe reagimi i tregtarëve ndaj informacionit të publikuar.

Paralelisht, nisma “KURSE” synon të ofrojë çmime të reduktuara për produkte të përzgjedhura. Për të vlerësuar ndikimin e saj, duhet të dallohet ulja e shpallur e çmimeve nga ndryshimi i çmimeve faktikisht të paguara, nga kursimi në shportën e plotë familjare dhe nga çdo efekt i mundshëm mbi konkurrencën. Burimet publike të prezantimit përdorin tregues të ndryshëm për ofertat dhe produktet e përfshira, ndaj numri dhe përkufizimi përfundimtar i artikujve duhet të harmonizohen në dokumentacionin zyrtar.

Kjo analizë argumenton se vlera publike e Pasqyrës së Çmimeve duhet të vlerësohet mbi tri rezultate të matshme: përmirësimin e informacionit, uljen e kostos reale të konsumit dhe ruajtjen ose forcimin e konkurrencës. Për këtë qëllim propozohet një metodologji monitorimi që kombinon çmimet javore, një indeks të standardizuar të shportës dhe një vlerësim të efektit të platformës përmes krahasimit me produkte dhe pika shitjeje të përshtatshme kontrolli.

Pasqyra e Çmimeve, çfarë zgjidh dhe çfarë mbetet për t’u provuar?

Çmimi është një nga informacionet më të rëndësishme në vendimin e konsumatorit. Kur familja mund të krahasojë çmimin e të njëjtit produkt në disa dyqane, ajo mund të identifikojë alternativa më ekonomike dhe të ushtrojë presion konkurrues mbi tregtarët.

Në këtë kuptim, Pasqyra e Çmimeve mund të ulë koston e kërkimit të informacionit dhe të lehtësojë vendimmarrjen e konsumatorit. Ajo krijon gjithashtu një bazë të përbashkët për monitorimin e çmimeve dhe identifikimin e ndryshimeve ndërmjet operatorëve.

Megjithatë, platforma publikon informacion për çmimet e raportuara nga tregtarët. Sipas rregullave të saj, çmimi i një zinxhiri konsiderohet përfaqësues kur zbatohet në të paktën 80% të pikave të tij; kur nuk plotësohet ky prag, çmimet paraqiten veçmas, së bashku me numrin e dyqaneve ku zbatohen. Platforma sqaron gjithashtu se çmimet kanë karakter informues dhe mund të ndryshojnë nga ato të aplikuara në arkë.

Këto rregulla janë të rëndësishme për interpretimin e të dhënave. Një çmim i publikuar nuk duhet trajtuar automatikisht si çmim i disponueshëm në çdo dyqan, në çdo moment apo për çdo sasi të blerë. Po kështu, një çmim minimal nuk është domosdoshmërisht çmimi që paguan shumica e konsumatorëve.

Për të përcaktuar nëse platforma po përmirëson realisht tregun, duhen përgjigjur katër pyetje:

• A po ulen çmimet e paguara për produktet e krahasueshme, pas kontrollit të promocioneve dhe ndryshimeve të cilësisë?
• A po zvogëlohet kostoja e një shporte të qëndrueshme konsumi, jo vetëm e disa produkteve të përzgjedhura?
• A po përmirësohet konkurrenca ndërmjet operatorëve, përfshirë dyqanet e vogla dhe tregtarët e pavarur?
• A janë çmimet e publikuara të sakta, të disponueshme në dyqane dhe të verifikueshme në mënyrë të pavarur?

Platforma vlerësohet aktualisht si një instrument informimi, por efektet e saj mbi çmimet apo konkurrencën mbeten ende të paprovuara nga të dhënat empirike.

Transparenca e çmimeve dhe mbrojtja e konsumatorit

Transparenca dhe mbrojtja e konsumatorit janë të lidhura, por nuk janë e njëjta gjë.

Transparenca i jep konsumatorit informacion. Mbrojtja efektive kërkon që informacioni të jetë i saktë, që produkti të jetë realisht i disponueshëm, që krahasimi të jetë i drejtë dhe që konsumatori të ketë alternativa të përdorshme.

Për shembull, nëse një produkt kushton më pak në një supermarket, por dyqani ndodhet larg banesës së konsumatorit, kursimi mund të zvogëlohet nga shpenzimet e transportit dhe koha e nevojshme për blerjen. Nëse konsumatori blen disa produkte së bashku, diferenca në çmimin e një artikulli nuk tregon domosdoshmërisht se cila pikë shitjeje ofron shportën më ekonomike.

Pra, krahasimi duhet të bëhet jo vetëm sipas çmimit të një artikulli, por edhe sipas kostos së shportës, disponueshmërisë së produkteve dhe kostove të nevojshme për t’i blerë ato.

Një çështje tjetër është përfaqësimi i tregut. Përfshirja e pesë zinxhirëve tregtarë siguron një pikënisje për krahasim, por nuk mjafton vetvetiu për të përcaktuar se sa përfaqësues është informacioni për të gjithë tregun shqiptar. Për këtë duhen të dhëna mbi shpërndarjen e shitjeve, peshën e kanaleve të ndryshme të tregtimit dhe mbulimin gjeografik të pikave të shitjes.

Përfshirja e dyqaneve të vogla dhe tregtarëve të pavarur mund të zgjerojë informacionin dhe të krijojë kushte më të barabarta krahasimi. Megjithatë, pjesëmarrja duhet të organizohet me kritere transparente dhe proporcionale, në mënyrë që kostot e raportimit të mos bëhen pengesë për operatorët e vegjël.

Çfarë na tregon krahasimi i çmimeve Shqipëri–Itali?

Krahasimi ndërkombëtar mund të ndihmojë në identifikimin e diferencave të çmimeve, por vetëm kur bazohet në produkte dhe kushte shitjeje të krahasueshme.

Çmimet nominale nuk mjaftojnë për të matur barrën ekonomike mbi familjet. Një produkt me çmim të ngjashëm në dy vende mund të përbëjë një barrë shumë të ndryshme për konsumatorët, në varësi të të ardhurave, strukturës së shpenzimeve dhe fuqisë blerëse.

Për një krahasim të vlefshëm duhen harmonizuar të paktën këto elemente:

• marka, përbërja, cilësia dhe sasia e produktit;
• çmimi i zakonshëm kundrejt çmimit promocional;
• data e vëzhgimit dhe disponueshmëria reale;
• tatimet e përfshira në çmimin final;
• kursi i këmbimit, kur çmimet konvertohen në të njëjtën monedhë.

Këto kontrolle për një interval çmimesh mund të shërbejë si orientim, por kryerja e tyre shërben si provë e diferencës reale të çmimit për një produkt identik.

Për këtë arsye, tabela krahasuese duhet të publikohet vetëm pasi çmimet të dokumentohen me burime të identifikueshme dhe data të qarta. Nëse nuk disponohen të dhëna të tilla, më e saktë është të paraqitet metodologjia e krahasimit dhe të shtyhet përfundimi sasior.

Për më tepër, krahasimi Shqipëri–Itali nuk duhet të kufizohet te çmimi në raft. Për të shpjeguar diferencat nevojiten të dhëna për çmimin e furnizimit, transportin, magazinimin, kushtet kontraktore, tatimet dhe marzhet në hallkat e zinxhirit tregtar.

4. Si formohet çmimi final?

Çmimi final i një produkti ushqimor është rezultat i disa hallkave ekonomike. Në varësi të produktit, ai mund të përfshijë çmimin e prodhuesit ose importit, transportin, sigurimin, magazinimin, shpërndarjen, kostot e financimit, shpenzimet e shitjes me pakicë, tatimet dhe marzhet e operatorëve.

Kjo strukturë tregon pse një diferencë çmimi nuk mund t’i atribuohet automatikisht një faktori të vetëm.

4.1. Kursi i këmbimit dhe kostoja e importit

Kur një produkt blihet në euro, forcimi i lekut mund të ulë vlerën e faturës së importit të shprehur në lekë. Megjithatë, ndikimi në çmimin e shitjes mund të shfaqet me vonesë, në varësi të datës së blerjes, stoqeve, kontratave dhe mënyrës së financimit.

Për të vlerësuar nëse ndryshimet e kursit janë reflektuar te konsumatori, duhet të krahasohen çmimet e importit dhe të shitjes për produkte të njëjta, duke marrë parasysh periudhën ndërmjet importit dhe shitjes.

Edhe të dhënat statistikore kërkojnë kujdes. INSTAT publikon Indeksin e Çmimeve të Importit, por fusha e këtij treguesi mbulon aktivitetet industriale të përcaktuara në metodologjinë përkatëse dhe nuk duhet interpretuar automatikisht si indeks i kostos së të gjitha produkteve ushqimore të importuara.

Po kështu, inflacioni i konsumit dhe ndryshimi i çmimeve të importit matin etapa të ndryshme të zinxhirit ekonomik. Nëse njëri tregues bie dhe tjetri rritet, kjo krijon një pyetje për analizë, por nuk provon vetvetiu se marzhet tregtare janë zgjeruar.

4.2. Kostot operative dhe financimi

Transporti, energjia, magazinimi, personeli, qiraja dhe financimi i stokut ndikojnë në koston e shitjes. Pesha e tyre për njësi mund të ndryshojë sipas madhësisë së operatorit, vëllimit të shitjeve dhe organizimit të logjistikës.

Një rrjet i madh mund t’i shpërndajë kostot fikse në më shumë njësi dhe të negociojë kushte më të favorshme furnizimi. Një dyqan i vogël mund të ketë më pak fuqi negociuese dhe qarkullim më të kufizuar të stokut.

Këto diferenca mund të krijojnë çmime të ndryshme pa qenë domosdoshmërisht shenjë abuzimi. Vlerësimi kërkon të dallojë avantazhet që burojnë nga eficienca ekonomike prej atyre që mund të vijnë nga kufizimi i konkurrencës.

4.3. Marzhet tregtare dhe fuqia negociuese

Marzhi bruto nuk është i njëjtë me fitimin neto. Ai duhet të mbulojë shpenzimet operative dhe rreziqet e aktivitetit, përpara se të përcaktohet rezultati neto.

Për këtë arsye, një marzh i lartë nuk provon vetvetiu abuzim, por as nuk mund të konsiderohet automatikisht i justifikuar. Analiza duhet të shqyrtojë çmimin real të blerjes, rabatet, bonuset, pagesat për marketing, afatet e pagesës dhe kushtet e tjera kontraktore.

Një supermarket mund të blejë një produkt më lirë se një dyqan i pavarur për shkak të sasive më të mëdha ose kushteve më të favorshme të pagesës. Por, kur tregu karakterizohet nga barriera të larta hyrjeje, marrëveshje përjashtuese ose abuzim me fuqinë e tregut, diferencat e çmimeve mund të pasqyrojnë edhe probleme konkurruese.

Këto dy mundësi duhet të dallohen përmes të dhënave, jo vetëm përmes krahasimit të etiketave.

4.4. TVSH-ja dhe diferencat ndërmjet vendeve

Në Shqipëri, zbatohet norman standarde të TVSH-së prej 20%. Në Itali zbatohet një normë standarde prej 22%, së bashku me norma të reduktuara për kategori të caktuara mallrash, përfshirë produkte ushqimore që plotësojnë kushtet ligjore përkatëse. Norma konkrete duhet verifikuar sipas klasifikimit të çdo produkti.

Diferencat tatimore mund të ndikojnë në çmimin final, por nuk e shpjegojnë të vetme nivelin e çmimeve. Edhe kur tatimi është i njëjtë, çmimet mund të ndryshojnë për shkak të kostove të furnizimit, produktivitetit, kushteve kontraktore dhe strukturës së tregut.

Po ashtu, ulja e një norme tatimore nuk garanton që e gjithë ulja të kalojë te konsumatori. Për këtë arsye, çdo propozim për ndryshimin e TVSH-së mbi produktet bazë duhet të shoqërohet me vlerësim të efektit buxhetor, shpërndarjes së përfitimit ndërmjet familjeve dhe kalimit të ndryshimit tatimor në çmimet finale.

4.5. Prodhimi vendas dhe konkurrenca

Aftësia e prodhimit dhe përpunimit vendas për të furnizuar tregun me sasi të qëndrueshme, cilësi të përshtatshme dhe çmime konkurruese mund të zgjerojë alternativat e furnizimit.

Kur oferta vendase është e kufizuar ose e paqëndrueshme, tregu bëhet më i ekspozuar ndaj çmimeve ndërkombëtare, kursit të këmbimit dhe kushteve të importit. Megjithatë, prodhimi vendas nuk garanton automatikisht çmime më të ulëta: rezultati varet nga produktiviteti, kostot e inputeve, përpunimi, shpërndarja dhe konkurrenca.

Politikat që mbështesin prodhimin duhet të vlerësohen për aftësinë e tyre për të përmirësuar produktivitetin dhe sigurinë e furnizimit, jo vetëm për rritjen e prodhimit në vëllim.

A mund të krijojë platforma avantazh për supermarketet?

Publikimi i çmimeve mund të ndryshojë mënyrën si konsumatorët kërkojnë dhe zgjedhin produktet. Nëse një familje identifikon një çmim të favorshëm në një supermarket, ajo mund të zhvendosë një pjesë të blerjeve drejt atij operatori.

Ky është një mekanizëm i mundshëm i konkurrencës përmes çmimeve. Por ndikimi mbi dyqanet e vogla nuk mund të përcaktohet vetëm nga fakti se ato nuk janë të përfshira në fazën fillestare të platformës.

Për të matur efektin, duhet të vlerësohen:

1. pjesa e shitjeve që zhvendoset drejt operatorëve të përfshirë;
2. ndryshimi i çmimeve te supermarketet pjesëmarrëse dhe te operatorët e tjerë;
3. ndryshimi i numrit të klientëve dhe i shitjeve, nëse të dhënat janë të disponueshme;
4. përfaqësimi i pikave të shitjes sipas qytetit, madhësisë dhe kanalit tregtar;
5. mundësia që konsumatori të blejë shportën e plotë, jo vetëm artikullin me çmimin më të ulët.

Në mungesë të këtyre të dhënave, nuk mund të konkludohet se platforma ka favorizuar tashmë supermarketet ose ka dëmtuar dyqanet e vogla. Përfundimi i arsyeshëm është se ekziston një efekt i mundshëm që duhet monitoruar.

Përfshirja e operatorëve të vegjël, me procedura raportimi të thjeshta dhe kritere të njëjta verifikimi, do të rriste përfaqësimin e tregut dhe do të zvogëlonte rrezikun që informacioni publik të pasqyrojë vetëm një pjesë të ofertës.

Si duhet të matet ndikimi i Pasqyrës së Çmimeve?

Vlerësimi i një politike publike kërkon një metodë që dallon ndryshimin e shkaktuar nga ndërhyrja prej ndryshimeve që do të ndodhnin edhe pa të.

Një krahasim i thjeshtë i çmimeve përpara dhe pas 12 tetorit nuk mjafton. Çmimet mund të ndryshojnë për shkak të sezonalitetit, kostove ndërkombëtare, kursit të këmbimit, promocioneve ose ndryshimeve të kërkesës.

Për këtë arsye, rekomandohet një vlerësim me panel javor të çmimeve dhe një grup krahasimi.

6.1. Treguesit që duhen matur

Treguesi i parë është çmimi real i produktit.

Për çdo produkt duhet të regjistrohen çmimi, njësia e matjes, marka, sasia, pika e shitjes, data, statusi promocional dhe disponueshmëria. Çmimet duhet të standardizohen, për shembull në lekë për kilogram ose litër, pa përzier produkte me cilësi apo përbërje të ndryshme.

Treguesi i dytë është indeksi i shportës.

Duhet të ndërtohet një shportë fikse me pesha të përcaktuara paraprakisht, sipas sasive të konsumuara ose një strukture të dokumentuar të konsumit familjar. Indeksi duhet të ruajë të njëjtën përbërje gjatë periudhës së vlerësimit, në mënyrë që ndryshimi të mos shkaktohet nga zëvendësimi i produkteve.

Për një shportë me nn produkte, kostoja në javën tt mund të llogaritet:

ku:
– Ct është kostoja totale e shportës në periudhën ttt.
– n është numri i produkteve të përfshira në shportë.
– qi është sasia fikse e produktit iii në shportë.
– pit është çmimi për njësi i produktit iii në periudhën ttt.
– ∑ është mbledhja e kostove të të gjitha produkteve të shportës.

Për të matur ndryshimin e kostos së shportës kundrejt periudhës bazë, përdoret formula:

ku:
– Co është kostoja e shportës në periudhën bazë

Kjo metodë është e përshtatshme për të matur ndryshimin e kostos së një shporte të standardizuar produktesh në kuadër të vlerësimit të ndikimit të Pasqyrës së Çmimeve. Për krahasime të vlefshme, produktet duhet të kenë të njëjtat specifikime, njësi matëse dhe cilësi, ndërsa sasitë qiq_iqi​ duhet të mbeten të pandryshuara.

Treguesi i tretë është përputhshmëria e çmimeve.

Duhet të kryhen kontrolle të rastësishme në dyqane për të krahasuar çmimin e publikuar me çmimin real në raft dhe në arkë. Rezultati duhet të raportohet si përqindje e vëzhgimeve të përputhshme, me ndarje sipas operatorit dhe kategorisë së produktit.

Treguesi i katërt është konkurrenca.

Kur të dhënat janë të disponueshme, duhet të maten ndryshimet e çmimeve ndërmjet operatorëve, përhapja e diferencave të çmimeve, disponueshmëria e produkteve dhe pjesët e tregut. Për të vlerësuar nëse ka zhvendosje të klientelës, duhen të dhëna të agreguara mbi shitjet ose frekuentimin, jo vetëm çmimet e publikuara.

6.2. Vlerësimi i efektit shkakësor

Metoda e rekomanduar është diferenca me diferencën (difference-in-differences), e zbatuar mbi një panel javor të produkteve dhe pikave të shitjes.

Fillimisht duhet të krijohet një periudhë bazë prej të paktën 8–12 javësh përpara nisjes së platformës, nëse të dhënat historike janë të disponueshme. Pas kësaj, monitorimi duhet të vazhdojë gjatë periudhës së zbatimit të nismës “KURSE” dhe, nëse është e mundur, edhe pas përfundimit të saj.

Grupi i trajtuar përfshin produktet dhe pikat e shitjes të ekspozuara ndaj mekanizmit të platformës. Grupi i krahasimit duhet të përbëhet nga produkte ose pika shitjeje të ngjashme që nuk janë ekspozuar në të njëjtën mënyrë, të zgjedhura sipas karakteristikave të produktit, kategorisë, qytetit dhe ecurisë së çmimeve përpara ndërhyrjes.

Një model bazë është:

ku:
– Yit është çmimi ose treguesi i kostos për njësinë e vëzhgimit iii, në periudhën ttt.
– αi është efektet fikse të njësisë së vëzhgimit, që kontrollojnë karakteristikat e saj të pandryshueshme në kohë.
– λt janë efektet fikse kohore, që kontrollojnë goditjet e përbashkëta për njësitë e vëzhguara.
– Ti është variabël treguese që merr vlerën 1 për grupin e ekspozuar ndaj ndërhyrjes dhe 0 për grupin e kontrollit.
– Postt është variabël treguese që merr vlerën 1 pas ndërhyrjes dhe 0 përpara saj.
– Ti x Postt është ndërveprimi që identifikon grupin e ekspozuar pas fillimit të ndërhyrjes.
– Xit është vektor i faktorëve të tjerë të matshëm që ndryshojnë në kohë, si promocionet ose kostot e furnizimit.
– γ′ është vektori i koeficientëve të faktorëve kontrollues.

– β është koeficienti që vlerëson efektin shtesë të lidhur me ndërhyrjen, nëse plotësohen kushtet e identifikimit shkakor.
– εit është termi i gabimit.

Nëse β rezulton negativ dhe statistikisht i dallueshëm nga zero, kjo do të tregonte se çmimet në grupin e trajtuar kanë pësuar një ulje relative më të madhe, ose një rritje më të vogël, krahasuar me grupin e kontrollit pas ndërhyrjes. Megjithatë, ky rezultat mund të interpretohet si efekt shkakor vetëm nëse plotësohen kushtet metodologjike të modelit, veçanërisht ekzistenca e trendeve paralele përpara ndërhyrjes dhe mungesa e faktorëve të tjerë që ndikojnë në mënyrë të diferencuar te grupi i trajtuar.

Ky kufizim merr rëndësi të veçantë në rastin e Shqipërisë, pasi nisma “KURSE” dhe Pasqyra e Çmimeve kanë nisur në të njëjtën periudhë. Nëse të dyja ndërhyrjet mbulojnë të njëjtat produkte dhe pika shitjeje, efekti i veçantë i secilës nuk mund të identifikohet automatikisht. Për këtë arsye, vlerësimi fillestar duhet të synojë matjen e efektit të përbashkët të paketës së ndërhyrjeve. Identifikimi i kontributit specifik të Pasqyrës së Çmimeve kërkon variacion të dallueshëm në nivelin e ekspozimit ose një dizajn alternativ krahasues që mundëson ndarjen e efekteve.

Për të garantuar besueshmërinë e rezultateve, vlerësimi duhet të plotësohet me specifikime alternative të modelit, periudha të ndryshme bazë dhe teste të qëndrueshmërisë së rezultateve. Nëse të dhënat ose kushtet e identifikimit nuk janë të mjaftueshme për të mbështetur përfundime shkakësore, raporti duhet t’i paraqesë rezultatet si ndryshime të vëzhguara ose lidhje statistikore, pa i interpretuar ato si efekte të provuara të ndërhyrjes.

6.3. Si duhet të publikohet rezultati?

Raporti i vlerësimit duhet të publikohet me një format të standardizuar:

Fusha	Treguesi i raportimit
Çmimet	Ndryshimi mesatar dhe median i çmimeve të krahasueshme
Shporta	Ndryshimi në koston e shportës fikse
Saktësia	Përqindja e çmimeve të verifikuara që përputhen me publikimin
Disponueshmëria	Përqindja e kontrolleve ku produkti gjendet realisht
Konkurrenca	Ndryshimet e diferencave të çmimeve dhe të treguesve të tregut
Efekti i politikës	Vlerësimi statistikor, intervali i besimit dhe kufizimet
Përfshirja	Mbulimi i zinxhirëve, dyqaneve të pavarura dhe qyteteve

Ky raportim do ta kthente platformën nga një mjet publikimi informacioni në një instrument të vlerësueshëm të politikës ekonomike.

7. Çfarë duhet të bëjë qeveria?

Ndërhyrja publike duhet të synojë një treg ku konsumatorët marrin informacion të besueshëm, operatorët konkurrojnë në kushte të drejta dhe rezultatet mund të maten.

Në periudhën e parë, përparësi duhet të kenë publikimi i metodologjisë, kontrolli i saktësisë së çmimeve, harmonizimi i të dhënave për nismën “KURSE” dhe zgjerimi gradual i përfaqësimit të tregut.

Në vijim, nevojitet një vlerësim i zinxhirit të furnizimit për kategoritë ku shfaqen diferenca të qëndrueshme çmimesh. Ky vlerësim duhet të mbështetet në të dhëna të krahasueshme mbi çmimet e blerjes, kostot e shpërndarjes, rabatet, marzhet dhe çmimet finale, duke respektuar rregullat e konfidencialitetit tregtar dhe të konkurrencës.

Çdo ndërhyrje tatimore, përfshirë një ulje të mundshme të TVSH-së për produkte të caktuara, duhet të shoqërohet me analizë të kostos buxhetore dhe me një metodë për të matur sa nga përfitimi kalon te konsumatori. Një masë e tillë nuk duhet të propozohet vetëm mbi bazën e diferencave nominale të çmimeve me një vend tjetër.

Po kështu, kontrollet mbi konkurrencën duhet të fokusohen te sjelljet dhe kushtet e tregut që mund të kufizojnë konkurrencën, jo te supozimi se një çmim i lartë ose një marzh i lartë përbën vetvetiu shkelje.Në të gjitha rastet, masa duhet të ketë objektiv të përcaktuar, tregues të matshëm dhe afat vlerësimi. Vetëm kështu mund të dallohet një nismë që krijon dukshmëri nga një politikë që prodhon rezultate ekonomike të verifikueshme.Suksesi i Pasqyrës së Çmimeve nuk duhet të matet nga numri i produkteve që publikohen, por nga cilësia e informacionit, ndryshimi i kostos reale të shportës dhe ndikimi i verifikueshëm mbi konkurrencën. Transparenca është kusht i rëndësishëm, por rezultatet do të varen nga mënyra si do të përdoret informacioni,por edhe si do të zbatohen rregullat dhe do të maten efektet.