Nënë Tereza, Shqipëria dhe ekonomia e një emri të madh

Shqipëria ka në duar një pasuri të pazëvendësueshme, emrin e Nënë Terezës. Por pyetja është e thjeshtë:

– A po e përdorim këtë aset kombëtar si duhet?Në botën e sotme, ku imazhi vlen po aq sa investimi, një figurë e shenjtë me përmasa botërore është më shumë se një simbol shpirtëror.

Ajo është një “brand” i fortë kombëtar, një kartë vizite që mund të hapë dyer për turizmin, investimet dhe diplomacinë ekonomike.

Vendet e mëdha e dinë këtë lojë marketingu. Italia ka qytete të ndërtuara mbi emrat e shenjtorëve dhe nga aty gjeneron miliarda çdo vit.

Spanja ndërtoi mrekullinë e turizmit të saj duke e kthyer identitetin kombëtar në motor zhvillimi.Ne, në vend të kësaj, shpesh mjaftohemi me ceremoni rastësore, statuja të vendosura si dekor dhe fjalime të konsumuara politikisht.

Kjo nuk mjafton. Emri i Nënë Terezës nuk është për ta përdorur vetëm në 5 Shtator, ditën e saj.

Është për ta ngritur në një politikë kombëtare, të qëndrueshme, ku Shqipëria ndërton muze modernë, rrugë pelegrinazhi kulturor, aktivitete ndërkombëtare dhe e lidh emrin e saj me vlerat e bamirësisë dhe humanizmit.

Çdo turist që hyn në vend duhet ta ndiejë se Shqipëria është vendi i Nënë Terezës.

Çdo investitor duhet të shohë tek ajo simbolin e besimit dhe përgjegjësisë.

Çdo shqiptar duhet ta ndiejë krenarinë jo thjesht për një figurë të madhe, por për një aset të gjallë që mund të gjenerojë ekonomi dhe reputacion.

Nëse nuk e kthejmë këtë mundësi historike në politikë të qëndrueshme, rrezikojmë jo vetëm të humbasim një shans historik, por edhe të lëmë Shqipërinë pa një identitet të fuqishëm në hartën globale.

Sot, bota e njeh Nënë Terezën më shumë se Shqipërinë.

Pyetja e madhe është:

– A do të arrijë bota të njohë Shqipërinë përmes saj, apo do të mbetemi një vend që nuk di të vlerësojë thesarin që historia i ka dhuruar?

Kjo dilemë nuk vlen vetëm për Nënë Terezën, por edhe për çdo figurë tjetër shqiptare që na bën krenarë në botë.