Metodologji – Indeksi ALTAX i Fiskalitetit (IAF)

IAF synon të tejkalojë matjet tradicionale statike (si raporti tatim/PBB), duke ofruar një vlerësim të integruar, të shpejtë dhe të aksesueshëm të fiskalitetit real. Qëllimet kryesore, të lidhura me komponentët e tij, janë:
• Matje e nivelit të fiskalitetit real, jo vetëm normat nominale të taksave, por ngarkesën e vërtetë, duke integruar perceptimet nga bizneset (nga IMPF) me stabilitetin makroekonomik (nga IVQF).
• Sinjale për presionin mbi bizneset dhe individët, ku të identifikojë periudha të larta presioni (p.sh., fillimi i vitit) për të parandaluar evazionin ose pakënaqësinë, duke promovuar politika më të buta.
• Vlerësim i efektivitetit të politikave dhe stabilitetit, që të vlerësojë se sa politika tatimore minimizojnë kostot dhe maksimizojnë drejtësinë, duke sinjalizuar rreziqe afatgjata si rritja e borxhit.
• Mundësim i krahasimeve historike dhe ndërkombëtare dhe të lejojë analiza ndër-vjetore (p.sh., 2025 vs. 2026) ose rajonale (me Kroacinë ose Greqinë), duke pozicionuar Shqipërinë në kontekst evropian.
Në thelb, IAF është një mjet për transparencë dhe llogaridhënie, duke ndihmuar politikëbërësit, bizneset dhe qytetarët të kuptojnë se si presioni i sotëm ndërton ose dobëson qëndrueshmërinë e së nesërmes.

Përshkrim

Indeksi ALTAX i Fiskalitetit (IAF) është një tregues kompozit vjetor/mujor që sintetizon tre dimensione kryesore të sistemit fiskal, duke i bërë ato të kuptueshme dhe të lidhura për lexuesin e përditshëm ose analitikun profesional:

  • Presioni fiskal, sa i rëndë është sistemi fiskal mbi individët dhe bizneset, duke kapur ngarkesën e perceptuar dhe reale të tatimeve, kontrolleve dhe kostove administrative, një “temperaturë e etheve” mujore që mund të rritet shpejt nga ndryshime ligjore ose devijime buxhetore.
  • Qëndrueshmëria fiskale, sa i qëndrueshëm dhe i besueshëm është sistemi për të siguruar financa publike afatgjata, duke vlerësuar stabilitetin e të ardhurave, menaxhimin e borxhit dhe rezistencën ndaj krizave, një “struktura mbështetëse” vjetore që parandalon kolapsin.
  • Efikasiteti dhe drejtësia, sa efektive dhe të drejtë janë politikat tatimore, duke minimizuar evazionin, kostot e pajtueshmërisë dhe pabarazinë në shpërndarjen e barrës, një “filtër drejtësie” që siguron se presioni nuk kthehet në padrejtësi.

Duke integruar IMPF-në (që fokusohet në presionin dinamik mujor) dhe IVQF-në (që mat qëndrueshmërinë strategjike vjetore), IAF krijon një pamje holistike, ku presioni i lartë mujor mund të dobësojë qëndrueshmërinë vjetore nëse nuk balancohet nga efikasiteti.

Ky harmonizim lejon lexuesin të shohë se si një rritje e gjobave në janar (nga IMPF) mund të ndikojë në borxhin publik në fund të vitit (nga IVQF), duke e bërë indeksin një histori të plotë e balancës fiskale.